Wernisaż wystawy H.Bujaka i Z.Nitki, “Czysta rdza” 17.04.2026 g.18:00

Wystawa „Czysta rdza” to malarski dialog dwóch wrocławskich twórców: Zdzisława Nitki oraz Huberta Bujaka. Łączy ich wspólny fundament – żarliwy, bezkompromisowy ekspresjonizm. W ich pracach tradycja historii sztuki splata się z autorską mitologią. Wspólna wystawa staje się polem wymiany energii, snuciem różnych opowieści, których wątki niespodziewanie splatają się, tworząc nowe konteksty i nowe mitologie.
Jeżeli milczenie jest złotem, to nasze malarstwo musi być czystą rdzą: tymi słowami Zdzisław Nitka na jednym ze spotkań poprzedzających podwójną wystawę z Hubertem Bujakiem w Arttrakcie opisał najważniejszą ze wspólnych cech ich sztuki – nieskrępowaną gadatliwość i ogromną narracyjną pojemność. Pokaz Czysta rdza jest więc w głównej mierze ekspozycją o opowiadaniu historii.
Jednak każdy z malarzy, snując na płótnie swoje opowieści, posługuje się przy tym odmiennymi strategiami narracyjnymi. Sztuka Nitki zanurzona jest w historiach – historiach niezwykle różnorodnych, zarówno pod względem źródeł ich inspiracji, jak i ulokowanej w nich atmosfery. Artysta sięga między innymi po wątki biblijne, historyczne, baśniowe, eksploruje obszary związane z muzyką, filmem i sztuką, wędrując przy tym po niezwykle szerokim spektrum emocji i nastrojów. Nieustannie korzysta z cytatu, z niesamowitą swobodą i zręcznością badając, przetwarzając i przemieszczając rozmaite kulturowe motywy i wzorce. W malarstwie Huberta Bujaka przedmiotem trawestacji i przeniesień staje się natomiast cała wizualno-przedmiotowa sfera nowej ekspresji końca XX wieku, która miała ogromny wpływ na jego twórczą drogę. Jednak ucieka on od charakterystycznej dla postmodernistycznej sztuki spod znaku transawangardy tematycznej fragmentaryzacji i fabularnego rozdrobnienia, klarowne precyzując główną problematykę własnej działalności. W swoich obrazach szuka prymarnych źródeł i motywów ludzkich działań, badając miejsce człowieka w świecie, szczególnie w odniesieniu do jego jedności z naturą i kosmosem.
Paradoksalnie, to w różnicach, a nie w podobieństwach leży w tym przypadku siła harmonijnej koegzystencji – to właśnie odmienne od siebie strategie narracyjne pozwalają obrazom Nitki i Bujaka tak treściotwórczo pracować razem we wspólnej przestrzeni wystawienniczej. Użycie odmiennych fabularnie środków sprawia, że ich realizacje – tam, gdzie mogłyby rywalizować o widoczność i pierwszeństwo – całkiem naturalnie wchodzą na ścieżkę dialogu. Stają się dla siebie nawzajem dopowiedzeniem, rozwinięciem, anegdotą, otwartym zakończeniem. Z szacunkiem dopuszczają się wymiennie do głosu, konstruując niezliczoną ilość historii, w których każdy z obrazów na równych prawach może stać się zarówno ich punktem wyjścia, jak i finałem.

Hubert Bujak, urodzony w 1980 roku. W latach 2005-2010 studia na Wydziale Malarstwa i Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. W 2010 roku obronił z wyróżnieniem dyplom magisterski z Rzeźby, pod kierunkiem prof. Christosa Mandziosa. Jednocześnie zrealizował aneks z Malarstwa pod kierunkiem prof. Aleksandra Dymitrowicza. W 2017 roku otrzymał tytuł doktora sztuki na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Hubert Bujak jest malarzem oraz rzeźbiarzem. W twórczości największy nacisk kładzie na badania źródeł sztuki w jej warstwie pierwotnej i emocjonalnej. Wiąże się to z rozumieniem twórczości artystycznej jako jednej z najbardziej pierwotnych i najważniejszych aktywności duchowych człowieka. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych oraz brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i zagranicą. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych w Polsce, Czechach, Stanach Zjednoczonych, Włoszech oraz w Izraelu.

Zdzisław Nitka urodzony w 1962 roku w Obornikach Śląskich. W1982 roku rozpoczął studia we wrocławskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu). W 1987 roku obronił dyplom w Pracowni Malarstwa prof. Józefa Hałasa, w kolejnym roku podjął pracę pedagogiczną na macierzystej uczelni; najpierw jako asystent w pracowni prof. Józefa Hałasa, a od 2001 r.  w pracowni prof. Aleksandra Dymitrowicza. Obecnie Zdzisław Nitka jest profesorem ASP, w której prowadzi IX Pracownię Malarstwa. Oprócz malarstwa zajmuje się rzeźba i drzeworytem. Inspiruje się bezpośrednio niemieckim ekspresjonizmem pierwszych dwudziestu lat XX wieku, widoczne są również zainteresowania sztuką prymitywną, zwłaszcza afrykańską. W wielu obrazach prowadzi dialog z dziełami innych artystów, które bądź wprost pojawiają się w kompozycjach (jak np. Arcydzieła w lesie), bądź służą jako inspiracje formalne. Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych oraz brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce i zagranicą. Jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych i publicznych w Polsce i za granicą.