Wernisaż wystawy Ashes to Ashes

Ashes to Ashes w Galerii Arttrakt to pierwsza wspólna prezentacja wyboru prac Antoniny Joszczuk powstałych na przestrzeni ostatnich pięciu lat. Większość z nich prezentowana była podczas licznych przeglądów sztuki w kraju i zagranicą; m.in.: w Japonii, Irlandii, Włoszech, Niemczech. Po raz pierwszy zostają zestawione i skonfrontowane ze sobą w jednej przestrzeni wystawienniczej.
Rzeźby ze szkła i piasku tworzą opowieść o życiu, rozwoju, śmierci- o cyklu, który jest nieodłącznie wpisany w naszą egzystencję. Materia, z której powstają, jest jednocześnie krucha i trwale obecna w naturze.
Autorka ukazuje, jak wspomnienia i emocje, choć często zamknięte głęboko w naszym ciele, wywołują napięcia i reakcje, które bywają dla nas niezrozumiałe i trudne do opanowania.
Prace z serii Ashes to Ashes są efektem rozważań na temat współczesnej postawy człowieka wobec śmierci. „Odcięliśmy się od tego, co nieuniknione i naturalne dla wszystkich organizmów, uciekając przed bezradnością. Zapomnieliśmy, że wszyscy jesteśmy częścią tej samej materii.”
Projekt jest próbą zrozumienia i zaakceptowania przemijania- elementu życia, który mimo, że budzi lęk, stanowi jego istotę. To poszukiwanie spokoju i równowagi, a zarazem namysł nad tym, jak lęk przed śmiercią determinuje nasze decyzje i zmusza do ciągłego działania aby tylko uchronić nas przed zapomnieniem…pomimo, że to niemożliwe.
To również w pewnym sensie opowieść o ego artysty i o sztuce, która od wieków pełni funkcję pomnika, sposobu na zatrzymanie ulotności, zapisania własnej obecności w pamięci innych. Dążenie do stworzenia dzieła, które przetrwa twórcę, staje się próbą negocjowania z czasem i przemijaniem, poszukiwaniem symbolicznej nieśmiertelności.
Ashes to Ashes to zapis dialogu z naturą, z materią, z własnym lękiem.

Współpraca
Hutnicy: Peter Glosik, Robert Lenner; asysta: Diana Szydlowska, Emilia Marcjasz, Jakub Kwarciński
Studio fotograficzne: Dzikie Studio

Absolwentka wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom zrealizowała w Katedrze Szkła, w pracowni prof. Zbigniewa Horbowego oraz prof. Małgorzaty Dajewskiej. Od 2009 roku jest związana zawodowo z macierzystą uczelnią. W 2016 roku uzyskała stopień doktora sztuki.
W swojej twórczości koncentruje się przede wszystkim na obiektach i instalacjach ze szkła. Interesuje ją to, co trudne do zaakceptowania, nieuświadomione, zapomniane, obce. Porusza tematykę przemijania, lęku oraz sfery podświadomości. Pracuje głównie w technikach piecowych i hutniczych.
Poruszając się w obrębie tej samej materii, stara się pokazać jej dwa oblicza – to piękne i to drugie, trudniejsze do zaakceptowania.
Brała udział w licznych wystawach w kraju i za granicą, m.in.: „Poland’s Vibrant Glass Scene”, Glass Museum Lette, Coesfeld (Niemcy, 2024); Biosfera, Galeria Craftika, Fundacja Rodziny Staraków (Polska, 2024), Ireland Glass Biennale (Irlandia, 2023); The International Exhibition of Glass Kanazawa (Japonia, 2022); „Have We Ever Dreamt About It?”, The Italian Glass Week (Włochy, 2022); „Let’s Meet in Better Times”, Venice Glass Week (Włochy, 2021); „Poza kontrolą” – wystawa indywidualna, BWA SIC Wrocław (Polska, 2017); IV European Triennial for Ceramics and Glass, World Crafts Council, Grand Hall of the Anciens Abattoirs of the City of Mons (Belgia, 2016).
Laureatka Mette Bielefeldt Bruun Prize, The International Exhibition of Glass Kanazawa (Japonia, 2022) oraz konkursu New Glass Review, Corning Museum of Glass, New York, (USA, 2017).

Jej prace znajdują się w zbiorach instytucjonalnych: Achilles Stiftung Glasmuseum w Hamburgu (Niemcy), Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze (Polska), Centrum Kulturalno-Konferencyjne w Kecskemét (Węgry), a także w kolekcjach prywatnych w Polsce, Belgii, Niemczech i Stanach Zjednoczonych.